“Princ Antonio Griffo Focas Flavio Angelo Ducas Comneno Porfirogenito Gagliardi De Curtis di Bisanzio, najpoznatiji po svojem umjetničkom imenu Totò ( 15. veljača 1898. – 15. travanj 1967.) ili skraćeno kao Antonio De Curtis, s popularnim talijanskim nadimkom “il Principe della risata” ( “Princ od smijeha”), bio je talijanski komičar, filmski i kazališni glumac, pisac, pjevač i tekstopisac. Smatra se jednim od najvećih talijanskih umjetnika 20. stoljeća.

Iako je najveću slavu postigao kao komičar, njegove dramatične uloge, poezija i pjesme smatraju se izvanrednim postignućima. Njegov stil, kao i broj njegovih višekratnih viceva i gesti postale su univerzalno poznati memovi u Italiji.

Umberto Eco, poznati talijanski pisac i filozof, koji je preminuo prije četiri dana u talijanskom gradu mode, Milanu, jednom je komentirao o važnosti Tota u talijanskoj kulturi:

“U ovom globaliziranom svemiru, gdje se čini da svatko gleda iste filmove i jede istu hranu, još uvijek postoje duboke i nepremostive razlike koje odvajaju jednu kulturu od druge. Kako mogu dva naroda (npr., kineski i talijanski), a da pri tome jedan od njih ne poznaje Tota, doista razumijeti jedan drugoga?”

Mario Monicelli, koji je režirao neke od najcjenjenijih Totòvih filmova, opisao je njegovu umjetničku vrijednost:

“S Totòm, svi smo bili u krivu. Bio je genij, a ne samo grandiozan glumac. A mi smo ga ograničili, reducirali ga, prisilili ga da postane obično ljudsko biće i time mu potkresali njegova krila.”

Kao komičar, Totò je klasificiran kao nasljednik tradicije “Commedia dell’arte” (umjetničke komedije), te je u odnosu na takve ličnosti poput slavnih glumaca i redatelja Bustera Keatona i Charlie-ja Chaplina.

Glumio je u oko sto filmova, i iako su mnogi od njih bili nisko budžetni, tzv. box-office produkcije, većina njih je dobila dobre ocjene od strane kritičara, jer su Totòv nastup mnogi klasificirali kao remek-djela talijanske kinematografije.

Istaknuti talijanski redatelji i glumci koji su radili sa Totòm su Mario Monicelli, Alberto Lattuada, Pier Paolo Pasolini, Eduardo De Filippo, Peppino de Filippo, Aldo Fabrizi, Vittorio De Sica, Sophie Loren, Claudia Cardinale, Marcello Mastroianni, Nino Manfredi, Vittorio Gassman i Alberto Sordi.”

(izvor teksta: EN Wikipedija; prijevod: Ianus Christius)

…Iako se osobno nisam upoznao s toliko mnogo njegovih filmova, sjećam se scenā iz filma koji se prije nekoliko mjeseci prikazivao na Trećem programu HRT-a. Ne mogu se sjetiti kako se taj film zvao (ako netko zna, neka mi javi u komentaru ovog posta), ali znam da se radnja vrtila oko Tota i njegove obitelji koji nikako nisu mogli naći adekvatan i jeftini stan, pa su se stalno selili u potrazi za najboljim smještajem. Tako su jednom dobili prostorije grobarovog stana na lokalnom groblju. Naravno, noć nije mogla proći bez čudnih zvukova, bez viđenja sablasti kako se šuljaju grobljem itd. Nikad neću zaboraviti sve one grimase i pokrete koje je Totò izvodio dok je pokušavao otkriti o čemu se radi, dok su njegova ružna i debela žena i sin čučali u strahu od duhova.

Od njegovih filmova, navesti ću deset koji se smatraju njegovim najboljim djelima: Orlovi i vrapci; Murjaci i lopovi; Napuljsko zlato; Priča iz sporedne ulice; Totò, Peppino i Hussy (ili Bestidnica); Totò šeik; Strastveni lopov; Totò na Giru di Italia; Lopovi; Siromaštvo i Plemstvo itd.

Linkovi:

O Totu na EN-Wikipediji: (https://en.wikipedia.org/wiki/Totò)

O Totu na IMDB-u (Internet Movie Database): (http://www.imdb.com/name/nm0869451/)

Neki od njegovih najboljih filmova: (http://www.flickchart.com/Charts.aspx?actor=Toto&perpage=10)

…Za kraj, pogledajte scenu iz filma “Totòtruffa 62” iz 1962. god., gdje Totò strancu-turistu prodaje Fontanu Trevi u Rimu:

https://www.youtube.com/watch?v=_FbT7-TZAcI

Oglasi